JO17-3; Zaterdag 30 september tegen HBSS JO17-2

Het was mij een weekje wel. Zowel op het werk alsmede privé wat drukte staan omdat het oud jaar was. Op mijn werk sluiten wij het boekjaar af maar privé ben ik ook nog eens eind september jarig. Werd 50 jaar jong.

Vrijdagavond gaan we gewoon trainen, hoor. “Maar u bent jarig die dag”. Tsja, en toch gaan we lekker trainen. De jongens hadden een cadeau gekocht en dat vond ik leuk. Helemaal niet verwacht. Een hand en gefeliciteerd was voldoende, dunkt mij, maar dit…. Onwijs leuk en heel hartelijk dank.

Leuk, HBSS uit. Lekker dichtbij en onderweg er naar toe zag ik diverse spelers al fietsen. Het Hargapark is een bouwterrein geworden dus auto kon ik niet dichtbij parkeren en moest lopen met de tas, krat bidons en waterzak dus wie kwam er een beetje te laat ….. IK. Sorry.

Aangemeld en een vriendelijk woordje gewisseld met wat HBSS mensen en ik had er zin in. In de kleedkamer de jongens toegesproken. Eigenlijk weten ze het nu wel maar toch nog even de attentie op de eerste 10 a 15 minuten. Daarin zijn we niet zo scherp en lopen wel eens tegen een doelpuntje tegen aan (soms 2). Tsja, wij scoren niet zo eenvoudig en dan is het lastig terug te komen in de wedstrijd. Dus jongens, concentratie en alertheid. Duels winnen en simpel spelen.

Bij de warming-up begon het al. Ik had alles klaargezet om na de warming-up de rondo te doen. De coach van HBSS vond het nodig om op precies dezelfde plek ook zijn warming-up te doen. Ik deelde hem mede dat ik alles al klaar heb gezet. “Dat ziet u toch!” en of hij ruimte wil maken voor ons. Nou, dit was hun trainingveld en dit is HBSS en of ik zo vriendelijk wil zijn “optezouten”. Daar was dus niet mee te praten. Spulletjes maar opgepakt en naar de andere kant gegaan. Navraag bij een van de bestuurders, waar ik eerst een leuk en fijn gesprek mee had, dat ik hier te gast ben, ik was eerst maar of ik vriendelijk, doch dringend wilde “opzouten”. Afijn, deze bestuurder nam het voor mij op en besprak dit met hem. Hij was nieuw (ja, dus..).

Wij zouden ook de beste en relaxte scheidrechter van de club hebben. Zo zo, dat beloofd wat. Hij was alleen iets later omdat hij nog zelf voetbalde bij de veteranen. Kreeg de melding dat hij er was en 10 minuten later dan aanvankelijk de bedoeling, konden wij beginnen.

En ja hoor. We begonnen moeilijk te voetballen. Combinaties lukte niet, simpel voetballen lukte niet, duels werden niet aangegaan en als we dat uiteindelijk deden, verloren wij die. Gelukkig was HBSS ook niet sterk en bij machte hier gebruik van te maken op 1x na en dus 1 – 0 achter.

Toen ik wilde wisselen werd het mij duidelijk dat deze scheidsrechter wel erg relaxed was. Na drie keer mijn stem verheffen dat ik wilde wisselen werd hij door de kant van HBSS er op gewezen. Ja, toen mocht en kon het. Met de wissels ging het voetbal wat beter omdat ik de wissels instructies mee had gegeven en kon laten zien wat nou juist goed en wat nou juist fout was/ging. Eenmaal op dreef kwam de juiste combinatie op gang en uiteindelijk kreeg Maarten de bal zodanig dat hij met een goed uithaal de goal vond. Zo 1 – 1 en bijna rust. Lekker.

In de rust de puntjes weer op de i gezet. Duels aangaan. Stijldansen (zo noem ik het) met je tegenstander. Geef hem geen gelegenheid de bal aan te nemen. Breng hem uit balans en win je duel. Simpeler spelen. Bal moet niet vooruit. Kan ook links of rechts van je of eventueel naar achteren. Zonder bal lopen/aanbieden en lul-lopertje doen met z’n tweeën of drieën.

Oké, dat moet duidelijk zijn en in de tweede helft ging het beter en beter. We waren sterker en beter aan het voetballen dan de tegenstander en die raakte, net als de scheidsrechter, de kluts kwijt. Opkomende backs die de ruimte zochten zonder tegenstand, goed voorzetten, af en toe van buiten de 16 schieten. Tsja, afmaken blijft een probleem.

De scheidsrechter begon mij meer en meer te irriteren. Achterballen werden hoekschoppen. Overtredingen kreeg HBSS terwijl onze speler aan zijn shirt werd getrokken, viel en daardoor… en het ergste vond ik nog de bewuste tackel op Ebbe. Vlak voor mijn neus zie ik de HBSS speler bewust de benen van Ebbe schoppen. Totaal niet voor de bal maar voor de speler gaan. HBSS-bank ziet het ook en het enige dat de scheidsrechter doet, is een vrije trap. Hij gaat niet eens naar de speler om vermanend toe te spreken, geen geel, geen rood geen 5 minuten er uit. Toen was voor mij de maat vol. De HBSS bank riep alleen “Dat mag niet, pietje”. Gadver, zo laks en labbekakkerig.

Afijn, we waren gewoon sterker en gelukkig valt de bal precies op de plek waar Sem om zijn as draaide en vol uithaalde voor de 1 – 2.

Als dan het fluitsignaal klinkt en je wint, dan ben ik het snel weer vergeten. Handje aan de scheidrechter en de HBSS bank en snel weg om hiervan na te genieten en mijn verjaardag te vieren. Zondag had ik nog wel last van mijn gevoel m.b.t. tot die scheids. De beste en relaxte van de club!. Ach, we hadden een scheidsrechter. Zonder scheidsrechter heb je ook een probleem. Het komt allemaal wel weer goed.

a.s. zaterdag thuis tegen de medekoploper ’s-Gravenzande. Ik ben benieuwd wat deze tegenstander brengt. Leuke competitie tot dusverre.

Stand doelpuntenmakers (inclusief bekercompetitie):

  • 4          Sem de Jongste
  • 3          Jarno van den Bosch
  • 1          Jelle Zonneveld
  • 1          Lars Zwanenburg
  • 1          Maarten Hoefnagel

Eric
(trainer/coach JO17-3).