JO11-7M weer met beide benen op de grond

23 september 2017 – Wat een contrast met verleden week zeg…..vandaag een stralende dag, heerlijk voetbalweer!

Daar zit misschien ook meteen ons probleem: we spelen dit seizoen tot nu toe beter op bewolkte en regenachtige dagen, dan op dagen met een stralend zonnetje aan de hemel.

Vandaag zonder de geblesseerde Indy en de zieke Nicole (beterschap dames) ons competitiedebuut, en meteen ook een derby tegen VFC. De scheidsrechter “Zelf Fluiten” hebben we tijdig kunnen vervangen voor Mark (vader van Joelle), dus laten we beginnen met de wedstrijd.

Het begin van de wedstrijd is nog aftasten van beide kanten, veel wisselend balverlies op het middenveld…. Gewoon rommelig zullen we maar zeggen. Veel spelers gaan hierdoor uit hun positie lopen, wat weer betekend dat je de taken niet meer (op tijd) kunt uitvoeren.

Juist wat de bekerrondes goed ging, doen we vandaag “even” niet meer…. En dan valt plotseling ook de 0-1 (6”). De eerste wissel wordt meteen toegepast, om de organisatie weer terug te brengen.

Er komt gelukkig wat meer spel terug, zoals we dat de laatste weken hebben gezien. Al zien we ook dat VFC een stap verder/ volwassener is in hun spelopvatting en hierdoor ons spel goed kunnen ontregelen. We komen er met moeite een aantal keren goed uit, maar het ontbreekt ons aan die goede laatste pass of scherpte voor het doel.

Voor de rust kan VFC nog uitlopen tot 0-4, gaan een aantal meiden de pijntjes voelen en bij andere meiden de kopjes gaan hangen. Even de rust van de kleedkamer opzoeken en om ons op te laden voor de 2e helft.

De 2e helft geeft eenzelfde beeld, en ja…zoals wij verleden week ervaarde: als je ruim voorstaat lijkt alles een stuk makkelijker te gaan. Zo kan VFC nog uitlopen naar 0-6. Maar dan…. uit het niets lijken de meiden hun spelletje weer te herkennen en met een laatste krachtsinspanning, lukt de eindpass nu wel en staan we goed voor het doel: Chelestyne scoort de eretreffer van vandaag 1-6!

Dat VFC hierna nog uitloopt richting 1-10 is een logisch gevolg en goed voor de statistieken. Wij zijn in ieder geval van die hatelijk “0” af…..

Vandaag lag het zeker niet aan de scheidsrechter (Mark nogmaals bedankt), lag het ook niet aan het “droge” veld (veel gehoord excuus in de eredivisie), de twee jarigen (Yasmina en Joëlle) deze week, het zonnetje aan de hemel of jullie instelling…..vandaag was VFC gewoon een maatje te groot voor ons. Kortom een wijze les richting een week trainen en goede ervaring voor onze volgende wedstrijd uit tegen Zestienhoven.

Dat het met de teamspirit wel goed zit, zien we even later in de kantine wanneer Yasmina het team trakteert op een lekker patatje en de teleurstelling van het verlies weer snel plaats maakt voor plezier en geinen. En zo hoort het ook: je verliest met z’n allen of wint met z’n allen, maar daarna gewoon weer lol maken!