JO11-7M met soms UP’s en (vandaag) DOWNS

11 november 2017 staat de uitwedstrijd tegen Excelsior’20 op het programma. Bij aankomst is er nog onduidelijkheid…… het zijn “ meiden” en we schijnen op een cricketveld te spelen….

Gelukkig hoeven we de kleedkamer niet te delen met JO9 van VFC, er is nog een kleedkamer over….

Ook qua veld weinig zorgen, het zijn grasvelden waarop ook gevoetbald kan worden, pfoe dat scheelt alvast.

Wanneer we het veld betreden zien we daar Indy langs de lijn staan. Kijk, zelfs als je geblesseerd bent wil je erbij zijn om je maatjes aan te moedigen. Helaas moeten we vandaag wel Chelestyne missen, vanwege haar 2e sport: Irisch Dance…. Dit keer een wedstrijd in Duitsland.

Na de warming-up lijkt het dat de meiden er klaar voor zijn, maar al snel zien we 3 zaken aan Excelsior’20 zijde en 1 aan ons eigen zijde die we vooral als leerpunt moeten nemen naar de volgende wedstrijd:

  1. Excelsior’20 speelt als FC Lange Bal, de jongens kunnen eenvoudig de bal over een meter of 20 geven…iets wat we tot dusver nog niet hadden ervaren
  2. Excelsior’20 neemt altijd een korte corner, terwijl we ook hier de lange bal verwachten
  3. Excelsior’20 beschikt over een mini-Romario. Een speler niet groter dan de schouder van onze kleinste meid, maar zeker balvaardig
  4. Zwaluwen is veel te voorzichtig voor deze mini-Romario

Al snel kijken we tegen een 5-0 achterstand aan. Mede doordat we geen antwoord hebben op de lange bal, of de mini-Romario juist te veel ruimte geven… Niet het begin wat we onszelf als doel hadden gesteld.

Langzaam zien we dat de meiden hun rug rechten, en dan ontbreekt het echt aan dat laatste beetje geluk in de afronding. Net de bal te ver voor je uit, een schot geblokt zien worden, net naast, via de kluts over het doel……het zit ons dan ook niet mee.

Het is zeker niet zo dat we met een gelijkspel of winst de rust in moesten gaan, maar 5-0 was wel weer geflatteerd.

In de rust zetten de trainer de meiden weer op scherp, we moeten er echt verdedigend op knallen en qua middenveld en aanval moeten we de verdediging van Excelsior’20 onder druk houden. Daar liggen onze kansen. Yasmina gaat van verdediging naar mid-mid, zodat Lisa aan de linkerzijde kan opkomen. Met deze wijziging hopen we meer grip te krijgen.

Het kan bij voetbal uiteraard nooit aan 1 specifieke speler liggen, je doet het namelijk met elkaar. Toch helpt het wel wanneer je keeper “ aan” staat, zeker wanneer je tegenstander makkelijk vanaf 20 meter op doel kan en wilt schieten.

Uiteraard helpt het een keeper dan weer, als juist deze schoten door de spelers voor je worden geblokt of liever nog niet plaatsvinden.

Dit lukte vandaag zichtbaar niet, al wordt er wel keihard gewerkt.

De 2e helft begint hierdoor net als de 1ste helft….. ondanks onze intenties en werklust.

Uiteindelijk komen we wel aantal keren in de buurt van een doelpunt. Uit een van deze kansen, zien we Chloe die hatelijk “0” van het scorebord schieten.

Verder dan deze opleving lijkt het vandaag niet te komen.Het is zo’n bekende dag waarop je een hele dag met elkaar kunt voetballen, maar gewoonweg niet kan scoren.

Wanneer de scheidsrechter voor het laatst fluit, zoeken we moegestreden de kleedkamer op. In de wedstrijdcyclus waar we nu verkeren, zijn het nog up’s en downs qua spelmomenten en resultaten. Vandaag was het een duidelijke “ down” al hebben we wel leren omgaan met nieuwe situaties. De eindstand is wel enigszins geflatteerd, maar eerlijk is eerlijk: vandaag was Excelsior’20 gewoon beter en waren ze dat even niet: ook gelukkiger in bepalende situaties.

Volgende week beginnen we weer met 0 – 0 en hebben we dus weer nieuwe kansen. Aan de harde kern licht het niet, die zullen ongetwijfeld weer in grote getale aanwezig zijn bij de thuiswedstrijd tegen GLZ Delfshaven.