JO11-7M LOOPT WARM OP KOUDE OCHTEND

Op een behoorlijk koude 2 december 2017 ochtend staat er voor JO11-7M een uitwedstrijd gepland bij Kethel Spaland. Het is niet alleen erg vroeg en behoorlijk koud, maar ook best mistig wanneer we het schitterende sportcomplex in Schiedam betreden.

Bij binnenkomst een wat vreemde blik bij het wedstrijdcommissie…..euhh meiden (??) klinkt het wat vragend? Voor een goed beeld, dit is Cees (82) en deze ochtend aangesteld om de wedstrijden in goede banen te leiden qua kleedkamer/ veld e.d… en dat zonder zijn maatje die zich verslapen had. “Jawel meneer”, is de reactie….dat is die “M” achter de teamnaam…..zoals u ook ziet bij JO9-5M van Zwaluwen die ongetwijfeld niet veel later zullen arriveren…. Onze meiden kunnen natuurlijk geen kleedkamer delen met jongens……

Na een alleraardigste rondleiding, het zien en inspecteren van zeker 3 kleedkamers, en wat onduidelijkheid over wedstrijdtijden komen we er gelukkig al lachend wel uit…. Dus kunnen we niet veel later aanvangen met het omkleden, in een wel hele grote kleedkamer.

Vandaag spelen we op veld 4B, voor de oriëntatie: dat ligt dus bijna in het Delftse, aldus de goedlachse Cees. In de kleedkamer is het een dolle boel, want met twee jarigen (Indy en Chelestyne) en een feestje de avond ervoor zit de stemming er (nog) goed in!

Toch proberen we de wedstrijd serieus aan te pakken, we kennen de tegenstander vanuit de bekercompetitie, en ondanks de 6-0 was het toen geen makkelijk wedstrijd…..we zien dus kansen, maar dan moeten we er met ze allen tegenaan!

Op weg naar het veld, proberen we ons staande en heel te houden…..spek en spekglad zijn de paden en vele traptreden richting de velden. Nadat we een goede warming-up hadden verricht is daar de scheidsrechter….. of we even “gezellig” op de middencirkel willen verzamelen voor de uitleg, het handenschudden e.d…… je maakt het eigenlijk nergens meer mee op deze manier. Als laatste spreken we af om 8 tegen 8 te spelen, mede gelet op de vele wissels en het koude weer.

Direct na het 1ste fluitsignaal zien we een gretig Zwaluwen. We zitten er goed bovenop, zetten “hoog” druk en vinden elkaar makkelijk. Al snel (2”) drukt Chloë de 0-1 achter de keeper. Een goed begin is het halve werk.

We krijgen kans na kans, maar de paal, de keeper of een uitgestoken been voorkomen een walk-over in de eerste 10 minuten. Alleen Lisa (10”) weet in deze fase het net te vinden voor de 0-2. Dit lijk het begin van een zeer succesvolle periode waarin Chloë (11”), Megan (13”), Lisa (16”) en Noëmi (17”) kort na elkaar weten te scoren. Tess is dan ingevallen voor Megan en ziet een aantal keer haar pogingen nog net worden gekeerd, tot de 23” dan eindelijk ook Tess het net weet te vinden en haar 1ste doelpunt voor JO11-7M noteert. Met de teamspirit zit het wel goed, want het halve team vliegt Tess in de armen…. Wanneer Meral in de laatste seconden de eindscore van de 1ste helft bepaald op 0-9 klinkt het rustsignaal.

Het drukke programma en afstand tot die warme kantine bij Kethel Spaland vraagt erom om op het veld te rusten…. De trainers proberen het team weer goed neer te zetten en positioneren de jarige Indy deze keer in de spits. Driftig op zoek naar haar verjaardagsdoelpunt zien de trainers de ene na de andere kans gemist worden. Niet dat we er slecht mee omgingen, maar de keeper van Kethel Spaland wist de moeilijke ballen goed te keren…. En de makkelijke ballen gingen helaas net naast of voorlangs….

De aanhouder wint en dus weet ook Indy (33”) het net te vinden, waarna Noëmi, Meral en Joëlle nog volgenden. Kethel Spaland wist tussendoor nog wel de eretreffer te noteren, maar verder dan dat liet JO11-7M het ook niet komen.

De goed leidende scheidsrechter fluit dan voor het einde van de wedstrijd, waarna de meiden elkaar enthousiast in de armen vliegen en een klein feestje bouwen…… Even genieten met ze allen, want waar het nog steeds met “ups en downs” verloopt, was het vandaag zeer zeker een hele grote “UP”.

Onderweg naar de kleedkamer blijkt er ondertussen ook flink gestrooid te zijn, dus veilig en zonder glibberen bereiken we de kleedkamer en wordt de feeststemming nog eventjes verder uitgebreid: De jarigen trakteren en ook Sinterklaas blijkt langs geweest te zijn voor wat strooigoed in de schoenen (nou ja…tassen deze keer).

Onderweg richting de uitgang zien we de vriendelijke en goedlachse Cees nog steeds in de weer met alle teams die zich melden…. Supercool natuurlijk, dat zo’n man met respectabele leeftijd zo vroeg al in de weer is om alles zo goed mogelijk in goede banen te leiden. De letter M zal hem de volgende vast en zeker niet meer verrassen….