Crisis bij VE2 na blamerende nederlaag tegen ’s Gravenzande

Aan de dramatische reeks van VE2 is nog altijd geen einde gekomen. Afgelopen zaterdag leed de ploeg alweer de zevende (!) nederlaag op rij in dit seizoen: 0-11.  Het bestuur staat echter nog volledig achter de technische staf van VE2 ,,Je kan moeilijk zeggen dat hun krediet oneindig is, maar het is wel heel erg groot”, meldde het bestuur voor de camera van de NOS.  “We vinden dat we een goede staf hebben. Met steun van iedereen bij Zwaluwen, hopelijk ook van het legioen, komen we er bovenop.”

Het legioen kan nauwelijks geloven dat VE2 maar liefst zeven wedstrijden op rij heeft verloren. “Onwerkelijk en dramatisch”, wordt er gebromd. De witte zakdoekjes komen al tevoorschijn. De spelers staan stijf van de zenuwen.

Ook afgelopen zaterdag zag je de witte bekkies in de kleedkamer. Na de nederlaag serie van 0-4, 1-2, 1-5, 1-3, 1-12, 0-9, 0-11  moest er iets gebeuren. Er wordt door de technische staf aangegeven om vooral zo veel mogelijk man achter de bal te houden, en in het begin ging het niet onverdienstelijk. Hoe lang houden we de nul achterin? In de 13de minuut was het echter raak. Aan de rechterkant waren er al 2 gevaarlijke voorzetten gegeven die gelukkig tot niets leidde, maar de 3de strakke voorzet was het raak. De linksbuiten kopte tussen 2 man van VE2 raak, terwijl hij nooit kopt.

Daar staan we dan, al goede voornemens ten spijt, weer een achterstand. De tegenstander zag de gaten bij ons, zette er een versnelling in, de goals bleven niet uit. Eigenlijk horen deze gasten niet in de 3de klasse te spelen, die stukken jonger zijn en vroeger regelmatig in ” het grote”  ’s Gravenzande 1 hebben gespeeld. Vlak voor rust was het 0-5, en warempel daar kreeg onze laatste man Martin een grandioze kans na perfect doorzetten van Arthur. Netjes werd de bal langs de paal geschoven, maar aan de verkeerde kant. Ook dat nog.

Rust dus 0-5. Onze vaste supportster had zeker een bakkie troost nodig na deze 1ste helft, hopende dat haar spits in de 2de helft er wat moois van gaat maken. Tsja, dan kom je in de kantine, en zijn er geen eens tafels om even te zitten, en als je wat wil bestellen wordt je niet gezien. De jeugd schreeuwt en krijgt wat ze willen, ” bij Victoria is dat veel beter geregeld” wordt er cynisch gesproken.

Start 2de helft. Het is al zo erg dat we denken dat we met 11 man tussen de lijnen staan, maar er daadwerkelijk 10 zijn. En de Westlanders stomen al weer richting ons doel. Maar dan, in de 49ste minuut is het dan toch bijna raak, Marcel maakt zich slim los en rukt op naar het doel. Helaas wordt er toch gehaast geschoten, geen goal. Er wordt toch wel zo nu en dan leuk gevoetbald waarbij ook Jim en Robert genoemd mogen worden. De bal tegen de lat  van Marcel had een beter lot verdiend. Maar ja, dan staan er een paar teveel naar voren, vallen er gaten op het middenveld, en is de weg voor de tegenstander vrij. Regelmatig ligt de bal achter Amin, uiteindelijk zijn het er 11. Zeker vermeldenswaardig is de keiharde knal die Amin linksonder klemvast pakt uit zijn doel, schitterend, het legioen op de banken, zelfs de tegenstander klapt. En Hans, bedankt weer voor het fluiten!

Wat de uitslag ook is, Henk regelt wel wat (gerste)sap om een overwinning te vieren, of een nederlaag weg te drinken. Vooral dat laatste wordt gedaan.

In de nabespreking wordt er stevig besproken hoe nu verder, hoe moet dit gekeerd worden. We horen gemompel dat het bestuur toch wel verantwoordelijk is voor het aankoopbeleid bij VE2. Afgelopen zomer is de laatste man Erwin verkocht aan de concurrent Victoria, daarvoor in de plaats is er geen vervanger aangekocht, het team kan dit zelf wel oplossen, werd er gedacht. Een klasse lager spelen, zou mooi zijn, maar die bestaat niet…. En wandelvoetbal op woensdagochtend, dat is ons toch nog wat te gortig…..

Buiten de kleedkamer is er wel een feestje, het eerste heeft met 2-1 gewonnen van koploper Noordwijk, Super Saturday wordt gevierd in de kantine. Wat een rot herrie, de oren van de oude knarren kunnen daar blijkbaar niet meer tegen. De mannen komen zodoende wat eerder thuis en vrouwlief moet wat eerder op deze zaterdag bij een ieder troostende woorden vinden.

Zodoende is er aan de dramatische reeks van VE2 een nieuw hoofdstuk toegevoegd. Volgende week zaterdag krijgen de mannen de kans om voor het eerst sinds 25 maart 2017 weer eens een duel te winnen. Het dolende VE2 moet maar geloven in de opmerking van MvG: “Maar winnen en verliezen kan heel dichtbij liggen. Het kan nu ook weer omslaan.”

Martin

PS. Met dank aan de zinsneden over de nederlaagserie van Feyenoord.